Zjada mnie niepokój

Gdzie jest antidotum?

Choć najmniejsza doza

W chmurze z papierosa

Zabija, zabija to mnie

Że nie ma, że nie ma tu jej

I mijam, i mijam co dzień

To samo pianino, a brzmi jakby inaczej

Padły korki, słyszę kroki, to nie Twoje znów

Nie chcę fobii w butli topić, piszę smutny blues

Znowu kropi, ona stopy nie postawi tu

Wokoło gęsta mgła, mój smutek wypiję do dna

Już się robi widno

W lustrze widzę widmo

Ciągle myślę w mollu

Słyszę bez koloru

Zabija, zabija to mnie

Że nie ma, że nie ma tu jej

I mijam, i mijam co dzień

To samo pianino, a brzmi jakby inaczej

O co chodzi, słyszę kroki, to nie Twoje znów

Nie chcę fobii w butli topić, piszę smutny blues

Znowu kropi, ona stopy nie postawi tu

Wokoło gęsta mgła, mój smutek wpiję do dna^[1]