Między niebem gdzieś a morzem

Horyzontu czarna nić –

– Za nią nie ma nic,

Za nią tylko sny,

Za nią tylko smutku łzy.

Nasza łódka tak jak orzech,

Płynie sama pośród fal –

– Gdzieś za siódmą dal,

Gdzie zamieszkał żal,

Gdzie nadziei pusty dzban.

Między niebem zawieszony

Wymyślony czeka ląd,

Tam Muminków dom,

Gdzie nie sięga wzrok,

Za fantazji mgłą,

Tam, gdzie marzeń cichy port.

Nasza łódka na ramionach

Wiatru płynie gdzieś, tam, hen,

Gdzie na serca dnie

W kolorowej mgle

Wytęskniony czeka sen.

Jak latarnie płoną oczy,

Serce się do przygód rwie,

A po falach łódź się toczy,

Krucha łódka naszych serc...

Między niebem zawieszony

Wymyślony czeka ląd,

Tam Muminków dom,

Gdzie nie sięga wzrok,

Za fantazji mgłą,

Tam, gdzie marzeń cichy port.^[1]