Z dniem, z każdym dniem coś kończy się

Ginie w nas

Przeszły czas

Między naszym „wczoraj” a „dziś”

Ciągle rwie się nasza z przeszłością nić

Z dniem, z każdym dniem ktoś znika w tle

Kiedyś był ważny tak

Dzisiaj nawet nie jest go brak

Tyle znaczy, co przydrożny gdzieś znak

Wielka rzeka niesie nas

Płynie wytrwale

Toczy dalej swój bieg

Nie zdołamy drugi raz

Spojrzeć na znany

Kiedyś spotkany brzeg

Z dniem, z każdym dniem świat staje się

Cieni grą

Ciszą złą

Coraz więcej za nami strat

Milkną czyjeś bliskie głosy sprzed lat

Wielka rzeka...

Z dniem, z każdym Twym dniem

Niesie Cię rzeki tej nurt...^[1]