Nie wiem jak

w ramion kołyskę jej wpadłem

Mowy ciał

szyfru ni w ząb nie odgadłem

Jesień senna była

zaloty zmył kropli stuk

Śniegiem w oczy zima

pieśń serca ściął wielki mróz

Zjechał maj

łąką sukienka zakwitła

Sam na sam

zmysłów szalona gonitwa

Świtem nikt nie pytał

ile zaklęcie ma trwać

W pierwsze burze lipca

złe słowa spadły jak grad

Czasem mam wrażenie,

że diabeł bawi się mną

Jestem w ósmym niebie

i nagle spadam na dno

Miłość to dzban

z którego sam nie chcę pić

W pamięci mam

miętowy smak dobrych dni

Miłość to dzban

z którego sam nie chcę pić

W pamięci mam

miętowy smak dobrych dni^[1]