Barykada płonie.

Niebo płonie

Sierpień.

Wrzesień.

A Przy barykadzie.

On, i ona.

Młodzi.

Całują się.

Jakby nic innego nie miało być. Tylko oni.

Jakby nic innego nie miało być. Tylko oni.

I wszystko.

A sierpień w słońcach,

upałach, dymach,

I Trojenie się w głowie

A Wrzesień w słońcach,

upałach, dymach,

I trojenie się w głowie.

Bo on, i ona, nieżywi.

Kto się w opiekę odda Panu swemu,

a całym sercem szczerze ufa Jemu

Śmiele rzec może: mam obrońcę Boga,

Nie przyjdzie na mnie, żadna straszna trwoga.

Cisza. Cisza. Cisza. Cisza.

Osunęła się z szumem, szumem,szumem coraz większym.

I wciskała w siebie oczy.

Śmierć.

Czy to już?

Więc to już?

To już.

Trudno.

Śmierć.

Czy to już?

Więc to już?

To już.

I żeby prędko.

Trudno.

I żeby cicho.

Kto ma zapałki?

Krzyk.

Drzwi. Zasypało.

Krzyk.

Kto ma zapałki?

Krzyk.

Nic nie widać.

Krzyk.

Krzyk.

Nie ma drzwi.

Krzyk.

Zasypało.

Krzyk.

Spowiadam się Panu Bogu Wszechmogącemu,

W Trójcy Świętej Jedynemu…

Żem zgrzeszył myślą, mową i uczynkiem – Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.

Spowiadam się Panu Bogu Wszechmogącemu,

Cisza.

A teraz – nagle ksiądz

– Przyjmijmy wszyscy komunię świętą z pragnienia.

Modlitwa, cisza, i już.

Nie płacz. Nie płacz. I tak umrzesz.

Nie płacz. Nie płacz. I tak umrzesz.

Nie płacz. Nie płacz. I tak nie przeżyjemy.

Nie płacz. Nie płacz. I tak nie przeżyjemy.

A płacz mechaniczny.

Tylko wróć przed świtem.

Tylko wróć przed świtem.

Tylko wróć przed świtem.

Tylko wróć przed świtem.

A płacz już mechaniczny.

Nie płacz. Nie płacz i tak umrzesz.

Nie płacz. Nie płacz i tak umrzesz.^[1]