W zmęczonych oczach nagle słońca blask

Kalendarz znów zapalił nam,

Tak, jakby życie cofnął czas

Na powrót do pierwszego dnia.

Lecz z tamtych marzeń nie zostało nic,

Roztrwonił je po drodze wiatr

I w przemijaniu szarych chwil

Dzieli nas tyle spraw.

Minęło znowu kilka lat,

Lecz w nas te same serca dwa biją

I w nas ta sama wiosna trwa, wiosna trwa!

Bo chociaż minęło znowu kilka lat,

Lecz w nas te same serca dwa biją

I w nas ta sama wiosna trwa, wiosna trwa, wciąż trwa!

Przystankiem dzisiaj ledwie jest nasz dom

Na drodze do jutrzejszych trosk

A jednak tu z najdalszych stron

Wracamy po codzienny los.

Przy wspólnym stole jednak czasu brak,

By z dziećmi dzielić śmiech i łzę,

By mógł zawitać pod nasz dach

Zapomniany dawno gdzieś nasz sen.

Minęło znowu kilka lat,

Lecz w nas te same serca dwa biją

I w nas ta sama wiosna trwa, wiosna trwa!

Bo chociaż minęło znowu kilka lat,

Lecz w nas te same serca dwa biją

I w nas ta sama wiosna trwa, wiosna trwa, wciąż trwa!

Spójrz – za nami to już –

– Pora wahań i burz,

Niepotrzebnych burz.

Spójrz – za nami to już –

– Rozumiemy się bez słów, bez słów...

Minęło znowu kilka lat,

Lecz w nas te same serca dwa biją

I w nas ta sama wiosna trwa, wiosna trwa!

Bo chociaż minęło znowu kilka lat,

Lecz w nas te same serca dwa biją

I w nas ta sama wiosna trwa, wiosna trwa, wciąż trwa!^[2]