Siedzę w Mławie przy czarnej kawie

i dobrze się bawię, a jakże.

Siedzę w Łomży, deszcz mnie tu omżył

i w smutku pogrążył, bo wszakże...

Dziura robi się w niebie,

łza mi wpada do kawy.

Zabierz mnie, zabierz do siebie,

zabierz mnie z Mławy.

W sercu robi się pusto,

deszcz mnie uśpić nie zdążył.

Zabierz mnie, zabierz już jutro,

zabierz mnie z Łomży.

Siedzę w Ełku przy małym szkiełku

w niedużym piekiełku, a jakże.

Siedzę w Grójcu wśród siedmiu zbójców

i mówię im wójciu, a jakże.

Dziura robi się w niebie,

dno już widać w mym szkiełku.

Zabierz mnie, zabierz do siebie,

zabierz mnie z Ełku.

Dziura robi się w niebie,

sennie wlecze się mój czas.

Weź mnie, weź mnie do siebie,

zabierz mnie z Grójca.

Siedzę w Pizie przy lekkiej bryzie,

sumienie mnie gryzie, a jakże.

Siedzę w Rio, ach jak tu piją,

gdy tańczą to żyją, a wszakże.

Dziura robi się w niebie,

żal się w duszy rozżalił,

Weź mnie, weź mnie do siebie,

z gorzkiej Italii.

Dziura robi się w niebie,

dzwony w sercu mym biją.

Weź mnie, weź mnie do siebie

zabierz mnie z Rio.

Siedzę w Mławie przy czarnej kawie

i dobrze się bawię, a jakże.

Siedzę w Mławie przy czarnej kawie

i dobrze się bawię, a jakże.^[1]