Młode dzieweczki

  I panieneczki

  Choć pół chwileczki

  Darujcie mnie!

Ja powiem o was, o was, o was, o was, o was

Na korzyść waszą troszeczkę źle!

  Że na tym świecie

  W każdej kobiecie,

  Tego nie wiecie,

  Jest przywar sto.

Może jest więcej, więcej, więcej, więcej, więcej!

Lecz że jest nie mniej, już ja wiem to!

  Od ciekawości

  Do zalotności,

  Na same ości,

  Końcówek znam,

Żeby nie skłamać nadto, nadto, nadto,

Pewnie trzydzieści końcówek znam!

  Dodajcie proszę

  Innych, potrosze,

  Których, jak wnoszę,

  Nazbiera się,

A same, same, same, same, same, same, same,

Same przyznacie tę prawdę mnie.

  Że trza odwagi

  Nie małej wagi,

  Na takie plagi

  Narażać się,

Ażeby kochać, kochać, kochać, kochać, kochać

Przez całe życie choćby was dwie!

  A my, niestety!

  Ślepi, jak krety,

  Na trzy kobiety

  Kochamy dwie!

Czyż to, już nie jest, nic jest, nie jest, nie jest,

Szaleństw o całe, powiedzcie mnie!

  Tak, to szaleństwo

  Na to męczeństwo,

  Niebezpieczeństwo

  Narażać się!

A jednak która, która, która, która, która, która

Z was panieneczki chce kochać mnie!^[1]