A kiedy się obudzę po spokojnym śnie

Niech zbudzi się mój człowiek obok mnie

A kiedy się utrudzę niech jak chłodny zdrój

Będzie człowiek mój

A kiedy się zanudzę jak Jastarnia w deszcz

Niech nudzi się mój człowiek ze mną też

Fortunie go wyłudzę by był przy mnie ten

Człowiek mój man

Mój man – to żargon, słusznie powie kto

Wytwornym wargom nie pasuje to

A ja strasznie lubię czuły wyraz ten

Mój man

Mała kobietka słaba tak, jak ja

Swego człowieka musi mieć i ma

A jeżeli nie ma, oj to znaczy że

Z nią źle, z nią bardzo źle

Z nim kończy się szczęśliwy dzień

Napisem C.D.N

On dla mnie jest jak tlen

Mój man

Dochowam mu wierności, proszę pań

A gdy wymówię, gdy mu wolne dam

Wiem, że w świat odejdzie bez zbytecznych scen

Mój man, mój man

A kiedy się obudzę po kolejnym śnie

Znów będzie nowy człowiek obok mnie

Dzień nowy w światła strudze szepnie mi – to ten

Człowiek twój, twój man^[1]