Niebo, piekło

Mój kolejny dzień

Nuda, wściekłość

I pytanie w tle:

Co ja tu robię, nie wiem sam

Fałszywą kartą o co tutaj gram

Mógłbym przecież już gdzie indziej być

Zacząć wreszcie żyć

Dokoła bujny gąszcz lepkich rąk

Pomniki głupot szybko rosną w krąg

Gdybym sam się wpraszał na ten bal

Mniej by było żal.

Dom wariatów mnie

Wciąga dzień po dniu

Gorzej to, czy źle

Że wciąż jestem tu.

Polska! Polska!

Ktoś zapukał w dno

Miasto, wioska

Nie wiadomo co

Co ja tu robię, nie wiem sam

Czy jeszcze jakąś inną szansę mam

Czy już jestem zarażony nią

Jak chorobą złą?

Logika dawno poszła spać

Tak śmiesznie, że aż czasem strach się bać

Ani to zasługa, ani grzech

Tylko pusty śmiech.

Dom wariatów mnie...^[1]