Mój kumotrze źle się dzieje,

Miota człekiem los,

Każdy z starego się śmieje,

Niczem siwy włos.

Nie tak dawnych czasów było,

Każdy starca czcił,

Dzisiaj człeku tak niemiło,

Radbym już nie żył.

Wprzódy czy młody czy stary,

Kochał ojców swych,

Strzegł przykazań świętej wiary,

Dał życie za nich.

Dzisiaj za nic dawna cnota

Wszystko w pieniądz dmie,

Wszystkiem u ludzi jest garść złota,

Źle się dzieje, źle.

Lepiej się też wprzódy działo,

Bujny bywał plon,

Stokroć z roli się wracało

Darzył Bóg z wszech stron.

Dziś choć pot się z czoła leje

Darmo włóczysz pług,

Wszystko na polu marnieje

Snać nas karze Bóg.

Już też ciężko o mój Boże!

Nie da rady człek,

Lecz inaczej być nie może

Bo popsuty wiek.

Żałujmyż za nasze grzechy,

Wznieśmy w niebo głos,

Śliczny Jezus da pociechy

I osłodzi los.^[1]