Mój mały świat,

Niewinny wiek, rodzinny dom,

Płomienny żar tęsknot i buntu

Serce dręczył.

Mój wielki sen,

Baśniowy kraj, daleko stąd,

Na chmurnym tle namalowany

Łukiem tęczy.

Marzyłam, modliłam się,

By dobry nasz Pan

I skrzydła i wiatr dał do lotu.

To mój wielki sen mnie gnał,

W szaloną, nieznaną dal,

Bez barier i granic,

Obcymi drogami

Za nowym rajem.

Im więcej poznałam miejsc,

Im dłużej zostałam gdzieś,

W mej klatce ze złota,

Tym większa tęsknota,

By marzyć dalej.

Tu złoty mit,

Ziem obiecanych kusi mnie,

A dawne sny w tym jego blasku

Tylko bledną.

Tyle już mam

Dziś otoczona tęczą barw,

A wielki sen, ten nie wyśniony

Wciąż przede mną.

Tu sława i brawa

Uśmiechy ze scen,

Tak piękny ten raj

Ale wciąż nie ten.

To mój wielki sen mnie gnał,

W szaloną, nieznaną dal,

Bez barier i granic,

Obcymi drogami

Za nowym rajem.

Im więcej poznałam miejsc,

Im dłużej zostałam gdzieś,

W mej klatce ze złota,

Tym większa tęsknota,

By marzyć dalej.^[1]