Gdy nad morzem stałem, chcesz wierzyć albo nie

Całe sztormem tak kipiało, Bóg jeden tylko wie

Nagle pośród ryku fal, które zakrywały świat

Błagający głos zawołał, przekrzykując wiatr

Ref.

Morze, jeśli mnie nie skrzywdzisz

Wierny będę ci

Zostanę w tej przystani, gdzie - ty wiesz

Zginęli wtedy chłopcy

Do brygu dzielnie szli

Dziś Mony wrak już leży na twym dnie

Twarzą w twarz z pogodą złą przyszło zmagać się

Który wejdzie dziś na maszt w ten cholerny sztorm

Kto dziś zwinie żagle, kogo porwie wiatr

Komu czyjąś duszę znów zabierze czart

Dziś morze znów zabierze najdzielniejszych z nas

I na dno pośle wszystkich tam, gdzie leży wrak

Ucichnie wtedy szybko, gdy swą potężną dłoń

Położy na tych, którzy wyszli w sztorm.^[1]