Światła gasną gdzie

Dobry los rozpalił płomieniem je

Znów nas układa noc z tą nadzieją, że chcesz

Zdjąć smutek, zrzucić go

Ten drugi brzeg poznawać, bo jest

Choćby i skryty mgłą

Innego świata zew

Most na serca dnie

Trzeba przejść nim zatopi się

Most na serca dnie,

chcę przejść...

Światła gasną lecz

Dla oczu mrok, latarnią dziś jest

W ramiona świata wpaść musisz nim wstanie dzień

Tak nie daleko stąd

porywa życia prąd

Most na serca dnie...

Dołączyć do ludzi,

którzy tak wybiegają co dzień

By z czasem światłem być i je budzić

i od dziś nie gasnąć już nie^[1]