Ziemię zżarło słońce, lawa, popiół,

Biała śmierć w zenicie pali oczy!...

Usta ciągle szepcą obolałe słowa

Pamięć wciąż powtarza ostatnią rozmowę...

Myśli szybko, coraz szybciej dawny gubią rytm,

Dłonie trwają zaciśnięte w wielki, niemy krzyk,

Miało być zawsze i tylko raz,

Dziś nawet przyszłość to przeszły czas.

Tłumy złud powietrznych z jedną tylko twarzą,

Nogi głębiej grzęzną, ręce w słońcu marzną...

Usta ciągle szepcą

Obolałe słowa

Pamięć wciąż powtarza ostatnią rozmowę...

Myśli szybko, coraz szybciej dawny gubią rytm,

Dłonie trwają zaciśnięte w wielki, niemy krzyk,

Miało być zawsze i tylko raz,

Dziś nawet przyszłość to przeszły czas.

Świat się nagle rozłamał jak lód,

Z zimnej głębi wieje lęk,

To piękne jak wojna sfer,

Groźne jak ostateczny dzień!^[1]