Dawno już wyrosłam z tamtych lat,

Z wielkich słów, co burzą świat.

Dawno już odkryłam, co jest wart

Milczenia smak i chłód, serca chód.

Z biegiem dni pogody uczę się,

Z biegiem dni przeczuwam sens

Zwykłych chwil, bezbronnych chwil,

Bez których nic i tak nie liczy się,

Już nic, prócz łez...

Może dobrze życie znam,

A może nie?

Może nie chcę grać va banque

I zmieniać się?

Może dobrze życie znam,

A może nie,

Ale kocham to, co mam,

Choć wiem,

Że za wiele chcę.

Dawno już mam azyl czterech ścian,

Gdzie za próg nie wejdzie żal.

Dawno już, lecz czuję raz po raz,

Jak mija czas, co tchu – dzień po dniu...

Może dobrze życie znam,

Może nie chcę grać va banque?

Może dobrze życie znam,

Za dobrze znam...?^[1]