Na Krakowskim czy w Nohant

Wszędzie błysk nadziei taki sam

Że wzajemna miłość w nas

Przerwie niekochania czas

Na długich listach ślady łez

A pragnienie to tak silne jest

By fatalna prysła nić

Żeby kochanym być

Czy na wierzby witkach mazowiecki wiatr

O świtaniu dnia swą melodię gra

Czy noc nad Majorką wdziewa czarny płaszcz

Smutek jedną ma twarz

Kiedy ci odmawia świat miłości tej

Ty wciąż bardziej chcesz, bardziej pragniesz jej

Oddałbyś winnice najwspanialszych nut

Za czułości choć łut

Na Krakowskim czy w Nohant

Z tym pytaniem zawsze będziesz sam

Kiedy świata pytasz się

Czemu kochasz mnie tak źle

W ust kąciku łza i sól

W sercu ciemny niespełnienia ból

I nie cieszy sławy smak

Czemu tak? Dlaczego tak?

Na Krakowskim czy w Nohant

Wszędzie błysk nadziei taki sam

Że wzajemna miłość w nas

Przerwie niekochania czas

W sercu tłucze się jak ptak

Pragnienie silne tak

I wciąż tej miłości, serca wzajemności

Będzie ci do szczęścia brak

Czemu tak? Dlaczego tak?^[1]