Ten czas zaklęty w słojach drewna

Ono tak wiele pamięta

Ona już nie Twoja, Ona daleko tak

Płyt kilka po niej zostanie

I to maleńkie serce drewniane

Ona już nie Twoja, Ona powróci w snach - to zaboli!

Idź! Ból się w serce wgryzł

Zmieniony w ostatni krzyk

Idź nie patrz tam za siebie

Idź – dokąd, jeszcze nie wiesz

Płacz! Póki jesteś tutaj sam

Zostaniesz dla niej kawałkiem nieba

Fragmentem wspomnień nieuczesanych

Ważnym lecz przebrzmiałym jak

Ostatnie w grze rozdanie kart

Ona nie Twoja! Na nic to czekanie!

Idź! Ból się w serce wgryzł

Zmieniony w ostatni krzyk

Idź nie patrz tam za siebie

Idź – dokąd, jeszcze nie wiesz

Płacz! Póki jesteś tutaj sam

Ona już nie Twoja...

Ona już nie Twoja...