Semafory poszły w górę

Na peronie numer trzy –

– Wnet orkiestra razem z chórem

Powitalny zacznie hymn.

Pan naczelnik w nerwach cały,

Chciałby wstęgę przeciąć już:

„Gdzie nożyczki się podziały?!”

A tu pociąg jest tuż tuż...

Koniec podróży, koniec podróży,

Jedni się cieszą, innym żal:

Choć w drodze nieraz czas nam się dłużył,

Lecz za to teraz wszystko gra!

Koniec podróży, koniec podróży,

Ale kto chęci dobre ma

I kto potrafi na to zasłużyć,

Wyruszy z nami jeszcze raz.

Smutnych szukać tu ze świecą

Na peronie numer trzy!

Gdzie balony w górę lecą

I wesoły słychać krzyk:

„Maszynista jest na medal!”

„Pan konduktor byczy chłop!”

„Pani dwie parówki sprzeda!”

„Rany Julek! Ale tłok!”

Koniec podróży, koniec podróży,

Jedni się cieszą, innym żal:

Choć w drodze nieraz czas nam się dłużył,

Lecz za to teraz wszystko gra!

Koniec podróży, koniec podróży,

Ale kto chęci dobre ma

I kto potrafi na to zasłużyć,

Wyruszy z nami jeszcze raz.

Zachrypnięte megafony

Na peronie numer trzy

Krzyczą wciąż na wszystkie strony:

„Baw się z nami! Baw i ty!”

Koniec podróży, koniec podróży,

Jedni się cieszą, innym żal:

Choć w drodze nieraz czas nam się dłużył,

Lecz za to teraz wszystko gra!

Koniec podróży, koniec podróży,

Ale kto chęci dobre ma

I kto potrafi na to zasłużyć,

Wyruszy z nami jeszcze raz.^[1]