Na polu jasno

w stodole ciasno

i cały jus plon zebrany

wieniec uwity, wieniec spleciony

lo nasy władzy kochany.

My ci oddamy

my ci złożymy,

a i tyn wieniec chlebowy

buńdź gospodarzu, buńdź gospdarzu

lo nos rolników łaskawy.

Za nase prace,

za nase trudy

i za to nase staranie,

dej gospdarzu becułke piwa

i jakieś dobre śniadnie.

My chórem tobie,

my chórem tobie,

oj zaśpiewamy wesoło,

i zatańczymy i zatańczymy,

oj, razem, razem wkoło.

Zyj nom i sto lot,

zyj nom i sto lot,

a moze nawet i wincy,

miej wiele scyńścia miej wiele scyńścia

i jesce wincy pinindzy.^[1]