Na wiatr – mówią ludzie –

– I tak wszystko pójdzie

Na wiatr. A co później?

Kto wie, ile pragnień jest i słów,

Do których nigdy już

Nie znajdziesz dróg?

Na wiatr – całe życie

I znów obietnice,

Że już lepsze idzie.

A tu, zapomnienie, jak zły sen,

Na palcach skrada się

Za każdym dniem...

Na wiatr młode lata,

Na wiatr zysk i strata:

Tam, gdzieś – skarby świata,

A nam niepokoje, żal i łzy

I nie zostaje nic,

Jak dalej żyć..

Na wiatr każda chwila,

Na wiatr gniew i przyjaźń,

A czas szybko mija

I już nie dogonisz nigdy lat,

A zdarzeń kruchy ślad

Zasypie wiatr...^[1]