Naga noc, jak ciemne szkło

W studni wina nagie dno

To klejnoty – otwórz dłoń i patrz

Świecę zgaś

Nagich ramion ciemny brąz

Linia ust i linia rąk

To klejnoty – przytul je do ust

Co za noc, ach co za noc

Twarz ku niebu – pachnie...

Boski spokój z różą w tle

Nerwy gdzieś rozbiegły się

W taką noc mój dom, to ja

Bez tajemnic i bez walk

Śpi mój pokój

Zasnął pan Szagal

Noc ożywia stare sny

Pierwszy dreszcz i pierwszy list

Zakochanych, światła ledwie nić

Co za noc, ach co za noc

Twarz ku niebu – pachnie...

Boski spokój z różą w tle

Nerwy gdzieś rozbiegły się

Naga noc z rozkoszy drży

Ciężki brokat spada z szyb

Jest kobietą – biała dłoń i wzrok pełen mgły

Traci barwę ciemne szkło

W bladej sukni blednie noc

Dzień ją rzucił, noc, na jedną noc^[1]