Piękny dzień, naprawdę piękny dzień

Niebo jak z bajek Disney'a

W taki dzień, każdy jest pewny, że

Cały świat do niego się śmieje

A ona przy kompie tkwi

W zamkniętym pokoju

Przez okno przesącza się

Ledwie wątła światła nić

Wysyła do świata list

Że pragnie spokoju

I winny tu nie jest nikt

Tak po prostu musi być

Piękny dzień, naprawdę piękny dzień

Wiosna tuż, pachnie w krąg majem

Chyba ktoś zawołał imię jej

Może tak tylko sie zdaje

A ona od dawna już

Nikogo nie słyszy

I na nic tu szkoła, dom

Nie przyjmuje żadnych słów

Powoli za krokiem krok

Pogrąża się w ciszę

Nad cały ten świata zgiełk woli swą krainę snów

Na półce pluszaków rząd

I miś na dywanie

Bezradnie się patrzą na

Znikający w oknie cień

I nikt nie zrozumie jej

I tak już zostanie

Jak nagle urwany film

W ten naprawdę piękny dzień^[1]