Nasz Pan jest dobrym Pasterzem,

Zagubionych szuka stroskany,

Wracających z radością wita,

I w ramiona bierze,

Bo nasz Pan jest dobrym Pasterzem.

Nasz Pan przebaczył Piotrowi,

Nasz Pan po trzykroć zdradzony,

I słabemu człowiekowi wciąż na nowo wierzy,

Bo nasz Pan jest dobrym Pasterzem.

Magdalenę przygarnął z czułością,

Dobrą ręką przekreślił, co było,

Naszą słabość rozumie, a żal miłością mierzy,

Bo nasz Pan jest dobrym Pasterzem.

Z Nikodemem siadł w progu przymknionym,

Bo rozumie tęsknotę człowieka,

Ma na wszystko odpowiedź,

I pokój nasz uśmierzy,

Bo nasz Pan jest dobrym Pasterzem.

Nasz Pan dał niebo łotrowi,

Zacheusza Pan dojrzał, gdzieś w tłumie,

Bo na wszystkich Mu łotrach i celnikach też zależy,

Bo nasz Pan jest dobrym Pasterzem.

O Panie, jesteśmy przed Tobą,

Z Magdaleną i Piotrem i łotrem,

Lecz idziemy szukając Ciebie w tej gorącej wierze,

Że Ty jesteś naszym Pasterzem,

Najlepszym naszym Pasterzem.^[1]