Naucz mnie uśmiechu,

Zanim zostanę całkiem bez szans,

Zanim – pochmurny, jak jesień – stracę czas,

Zanim żal osaczy każdy dzień –

– Chociaż uśmiechu jeszcze naucz mnie.

Naucz mnie radości,

Póki choć iskra wiary się tli,

Póki nadziei nie braknie jeszcze sił,

Póki noc nie skradła naszych serc –

– Chociaż radości jeszcze naucz mnie.

Za dzień, może dwa,

Gdy wreszcie minie passa zła,

Zaświeci tak jak dawniej słońce nam!

Za dzień, może dwa,

Zapomnimy co to łza,

Gdy we mgle schowa się nasz zły sen – gorzki sen.

Naucz mnie nadziei,

Zanim do końca zabraknie mi słów,

Zanim milczenie się wkradnie za nasz próg,

Zanim świat utraci wszelki sens –

– Chociaż nadziei jeszcze naucz mnie.

Za dzień, może dwa...^[1]