Już wieczoru ciepły ślad

W zamkniętych lustrach szyb

Wypalił się do dna.

Gdzieś nieśmiałe iskry gwiazd

Wyjrzały spoza chmur

I sączą nikły blask

Do okien.

Zmierzch na miasto miękko spadł

I z nieznajomych bram

Wypłoszył chłodny wiatr.

Noc w pajęczą, kruchą nić

Zaplata każdy cień,

Więc nie mów, że chcesz iść,

Lecz zostań obok mnie.

Oprócz marzeń nie ma nic

Przed nami,

W środku miasta tylko my –

– Sami...

Oprócz marzeń więcej dziś

Nie mamy,

Tylko siebie – aż po świt.

Gdy ostatni akord dnia

Zdumionym rzędom aut

Na wieży zegar gra,

Lamp ulicznych długi rząd

Prowadzi domy w dal,

Przez ulic gęsty splot –

– W milczeniu...

Spójrz, zapadło miasto w sen

I już w bezruchu trwa,

Zmęczone trudnym dniem.

Więc niech nocy ciepły puch

Otuli wreszcie nas,

A żagle naszych słów

Kołysze wolno czas.

Oprócz marzeń nie ma nic

Przed nami,

W środku miasta tylko my –

– Sami...

Oprócz marzeń więcej dziś

Nie mamy,

Tylko siebie – aż po świt.^[1]