Nie boję się

Nie boję się

Nie boję się

Nie boję się

Nie boję się przekraczać granic norm życia

Nie boję się nagłych zmian

Nie boję się rozstawać, nie boję stykać

Nie boję się kataklizmów i gwiazd

Bo przecież jest niebo w nas

Wystarczy, że świeci słońce i wieje wiatr

Słońce ma naturę i swe ciało ma

A wiatr ma natury kształt

I jest niebo w nas

A kiedy nie będzie już nas

Zostaną morza i fale

A może zostanie świt

Pełne miasta widm

To nic, bo będzie niebo w nas

Nie boję się

Nie boję się

Nie boję się

Nie boję się^[1]