Z dalekiej drogi piszę znów

Kolejny, niewysłany list,

Powtarzam czas od nowa i z przeszłych chwil

układam puste kartki dni.

Czy jeszcze ktoś pamięta tam,

Że miałem wrócić lada dzień,

Gdy tylko wygram wszystko to, o co gram,

Gdy wreszcie gdzieś zahaczę się.

Nie byłem w domu tyle lat,

Zgubiłem się w bezładzie dat,

Bezdomny dzisiaj i zmęczony,

Choć wczoraj chciałem zdobyć świat!

Nie byłem w domu tyle lat,

Bez celu tułam się jak wiatr

I coraz trudniej mi odnaleźć

Powrotną drogę pod swój dach.

Dziś sporo łat na grzbiecie mam,

Nie jeden raz dostałem w kość

I jedno wiem na pewno – że jestem sam,

A nie o taką stawkę szło...

Nie miałem szczęścia – trudno, pech,

W kieszeni nie zostało nic,

A jednak jeszcze wierzę w mój zbawczy brzeg,

Skąd wyślę ten spóźniony list.

Nie byłem w domu tyle lat...^[1]