Nie całuj mnie pierwsza

Zgłoszenie do artykułu: Nie całuj mnie pierwsza

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Trochę mi brak, trochę mi brak, babci Ludwiki

Przed każdym zawałem stawiała kabałę słuchała poważnej muzyki

Była cnotliwa, była wstydliwa, ach jakże, ach jakże jej brak

Dziadek mój czekał wiosnę, lato, jesień, zimę

Wiosnę, lato, nim powiedziała tak.

On czekał, on czekał i widział ją we snach

A Ty jesteś, a Ty jesteś, taka nowoczesna

Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie, czasami powiedz coś do wiersza

Nie będę śmiał się nie, nie patrz mi w oczy tak odważnie

Ja ci to mówię najpoważniej: będzie źle

Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie

Bądź tylko wierniejsza, pokocham cię

Pokocham cię...

A tak to mi brak, trochę mi brak, babci Ludwiki

Chodziła co wtorek na podwieczorek i miała do kolan buciki

Była cnotliwa, była wstydliwa, ach jakże, ach jakże jej brak

Dziadek mój czekał wiosnę, lato, jesień, zimę

Wiosnę, lato, nim powiedziała tak.

On czekał, on czekał i widział ją we snach

A Ty jesteś, a Ty jesteś, taka nowoczesna

Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie, czasami powiedz coś do wiersza

Nie będę śmiał się nie, nie patrz mi w oczy tak odważnie

Ja ci to mówię najpoważniej: będzie źle

Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie

Bądź tylko wierniejsza, pokocham cię

Pokocham cię...[2]

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard

2. 

http://muzyka.onet.pl
Portal informacyjny Onet [odczyt: 15.06.2016].