Leżę sobie w mej kanciapie

na Paciepnikowej Grapie

i nie robię nic co zwykle robić muszę

tak dopieszczam swego lenia

leczę złość i ból istnienia

i do walki szyki zwieram swe

Gdy powodów czasem brak

by kolejny zdobyć szczyt

gdy z ekranów dzień po dniu

rewia błaznów męczy zbyt

gdy za ciężką pracę tyle w życiu tracę

jedna w głowie się kołacze myśl

Nie chcę żadnej sławy i mamony

wolę swoje ciepłe kalesony

nie chcę oczu kamer i poklasku

wolę z tobą kochać się o brzasku

Gdy mi w głowie mąci ktoś

i na siłę zmienia mnie

kiedy lukrowany kit

czkawką już odbija się

nie chcę tego znosić wolę łączkę kosić

i pod nosem śpiewać sobie tak

Nie chcę żadnej sławy i mamony…^[1]