Gdzie na świat otwarte drzwi,

Gdzie gościnny czeka próg,

Tam każdy świt uśmiechem się zaczyna,

A do dnia prowadzi wiele dróg,

Tam zawsze cień o słońcu przypomina,

I co krok nadziei iskra wciąż się tli.

Gdzie babiego lata cień

I jesienne płyną mgły,

Tam serca dość dla wszystkich

A preludium dumne brzmi,

Jak niewyśniony nigdy sen.

Nie czekaj, zbyt szybko pędzi czas,

Nie zwlekaj, chwyć w dłonie wiatr,

Wyruszaj, dopóki drogę znasz

Na pamięć,

Dopóki masz przed sobą świat.

Tyle nocy jeszcze, tyle dni

I nieznanych dotąd zdarzeń

Zakołacze do twych drzwi,

Więc idź, więc idź, już idź!

Gdzie wśród pól płomienny mak

I zielone wyspy łąk,

Gdzie cisza śpi pod miedzą,

A nad głową śpiewa ptak,

Tam twoja ziemia, tam twój dom.

Nie czekaj, zbyt szybko pędzi czas,

Nie zwlekaj, chwyć w dłonie wiatr,

Wyruszaj, dopóki drogę znasz

Na pamięć,

Dopóki masz przed sobą świat.^[1]