Blask brylantów, złota blask

Spędza ludziom z oczu sen

I niejeden o to by

Mógł zaprzedać piekłu się,

Lecz bogactwo, przyjacielu,

Niewiele warte jest.

Za pieniądze – mówisz mi –

Można wszystko w życiu mieć,

Dla nich tylko warto żyć,

Bez nich wszystko szare jest.

Lecz miłości – przyjacielu –

– Nie można kupić, nie!

Nie kupisz, nie,

Nie kupisz jej,

Miłość nazbyt cenna jest!

Nie kupisz jej –

– Nie! Nie! Nie!

Blask fortuny, to jest coś

I sławy złoty deszcz,

Lecz gdy ci miłości nie da los,

To wszystko traci sens,

Kiedy miłość, przyjacielu,

Ominie serce twe!

Nie kupisz, nie,

Nie kupisz jej,

Miłość nazbyt cenna jest!

Nie kupisz jej –

– Nie! Nie! Nie!

Blask fortuny, to jest coś...

Nie kupisz, nie...^[1]