Wybiegasz z domu sam o świcie,

Gdy wszyscy wokół jeszcze śpią

I jeszcze puste są ulice,

Choć już odchodzi z wolna noc.

Za kierownicą znowu siadasz,

Popijasz chłodnej coli łyk

I nagle słyszysz, jak pan z radia

Szerokiej drogi życzy ci!

Nie można zawsze żyć samotnie

I w pojedynkę iść przez świat,

Nie można ciągle stać przy oknie

I zapomnianych szukać dat!

Nie można zawsze żyć samotnie,

Choć to swój urok nieraz ma,

Lecz życie mija bezpowrotnie

I krócej niż piosenka trwa!

Przepływa szosa pod kołami,

W porannym słońcu niebo lśni,

Wirują drzewa za szybami,

Niby zielone, wielkie ćmy.

Nie można zawsze żyć samotnie

I w pojedynkę iść przez świat,

Nie można ciągle stać przy oknie

I zapomnianych szukać dat!

Nie można zawsze żyć samotnie,

Choć to swój urok nieraz ma,

Lecz życie mija bezpowrotnie

I krócej niż piosenka trwa!^[2]