Że nie dałaś mi mamo

Zielonookich snów

Nie nie żałuję

Że nie znałam klejnotów

Ni koronkowych słów

Nie nie żałuję

Że nie mówiłaś mi jak szczęście kraść spod lady

I nie uczyłaś mnie życiowej maskarady

Pieszczoty szarej tych umęczonych dni

nie żal mi nie żal mi

Nie nie żałuję

Przeciwnie bardzo ci dziękuję kochana

Żeś mi odejść pozwoliła

Po to bym żyła tak jak żyłam

Że nie dałeś mi szczęścia

Pierścionka ani psa

Nie nie żałuję

Że nie dzwonisz po nocach

Kochanie tak to ja

Nie nie żałuję

Że nie załatwiasz mi posady sekretarki

I że nie noszę twojej szarej marynarki

Że patrzysz na mnie jak teatralny widz

To nic to nic

Nie nie żałuję

Przeciwnie bardzo ci dziękuję kochanie

Za to że jesteś królem karo

Że jesteś zbrodnią mą i karą

Że w tym kraju przeżyłam

Tych trudnych parę lat

Nie nie żałuję

Że na koniec się dowiem

Ot tak się toczy świat

Nie nie żałuję

Że nie załatwią mi urlopu od pogardy

I że nie zwrócą mi uśmiechu jak kokardy

Pieszczoty szarej tych udręczonych dni

Nie żal mi nie żal mi

Nie ja nie żałuję

Przeciwnie bardzo ci dziękuję mój kraju

Za jakiś czwartek jakiś piątek jakiś wtorek

I za nadziei cały worek

Nie nie żałuję

Przeciwnie bardzo ci dziękuję

za to, że jesteś moim krajem

Że jesteś piekłem mym i rajem^[1]