Nie pojadę z tobą w świat,

Mnie jest dobrze właśnie tu!

Chcesz, to ruszaj w drogę sam –

– Hej, hej! Hej, hej! Bądź zdrów!

Nie pojadę z tobą w świat,

Nie namawiaj, szkoda słów!

Na co, po co? Finał znam!

Hej, hej! Hej, hej! Bądź zdrów!

Któregoś dnia wpadłeś do mnie krzycząc już od drzwi:

„To ja! To ja! To ja! Od dzisiaj mnie w naszej wsi

Nie trzyma więcej nic,

Bo spójrz, no spójrz, co mam!”

Dostałeś właśnie pracę gdzieś w jednym z miast,

Gdzieś tam, skąd był ten list.

Prosiłeś mnie, żebym też z tobą poszła w świat

Od dziś! A jak – od dziś!

Nie pojadę z tobą w świat,

Mnie jest dobrze właśnie tu!

Chcesz, to ruszaj w drogę sam –

– Hej, hej! Hej, hej! Bądź zdrów!

Nie pojadę z tobą w świat,

Nie namawiaj, szkoda słów!

Na co, po co? Finał znam!

Hej, hej! Hej, hej! Bądź zdrów!

Spojrzałeś tak, jakbyś w sobie ledwie tłumił gniew,

Lecz cóż tu jest mój dom! I właśnie tu, tylko tu

Na zawsze zostać chcę,

A ty jedź sam z tych stron!

Przekonasz się, że kiedyś też wrócisz tu,

Za rok, za dwa, za trzy. Zatęsknisz znów do tych łąk,

Do tych polnych dróg,

Lecz dziś – jak chcesz, to idź!

Nie pojadę z tobą w świat,

Mnie jest dobrze właśnie tu!

Chcesz, to ruszaj w drogę sam –

– Hej, hej! Hej, hej! Bądź zdrów!

Nie pojadę z tobą w świat,

Nie namawiaj, szkoda słów!

Na co, po co? Finał znam!

Hej, hej! Hej, hej! Bądź zdrów!^[1]