Niech radość do słońca się pnie

Pesymizm zostawmy na dnie

Już Stary Testament choć niezły w nim zamęt

To wprost optymizmem aż tchnie

Miał Dawid metr wzrostu i ćwierć

Lecz duchem był wzniosły jak perć

I z całej swej mocy wyskoczył jak z procy

I z procy Goliata na śmierć

Wieloryb ogromny to ssak

W nim Jonasz więziony rzekł tak

Rzec mogę o farcie jest dom i jest żarcie

Wieloryb to dom żarcie ja

A Mojżesz niemowlę to fakt

Wpadł w wodę lecz płynął na wznak

A u nas choć prorok przytrafia się co rok

To zdarza się że wody brak

To fakt dawniej dłużej żył człek

Sto lat to normalny był wiek

Nie chwalę się wcale lecz ów Matuzalem

Po roku by u nas się wściekł

Czyś mały czy duży

Czyś rybą w kałuży

To co nie jest źle

Bo życie choć gniecie

To znajdziesz w nim przecież

To coś co warto kochać

Raz facet narzekał na rząd

Mówili sąsiedzi to błąd

Radzili sąsiedzi i facet dziś siedzi

Rząd bliżej o widać go stąd

Nie przejmuj się bo co tu kryć

Zawsze przecież może gorzej być

Choćbyś żył nawet dwieście lat

To nie to jest ważne to nie jest ważne

Nieważne jest ile lecz jak^[1]