Wiesz, że mi jest źle

Wiesz, że kocham cię

Że mi cały świat przesłaniasz

Brak mi było łez

Kiedy przyszedł kres

Kres twojego miłowania

To, co mówisz dziś

Mąci moją myśl

Słowa te tak dobrze znam je

Nic mnie już nie wzruszy

Ból zamknęłam w duszy

Miłość twoja, to nie dla mnie

Nie wierzę ci, że kochasz znowu

Nie wierzę już twym czułym słowom

Tak samo spoglądałeś przed miesiącem

Z tym samym ogniem w oczach pałającym!

Nie wierzę ci, że już zostaniesz

Zbyt dobrze wiem, czem jest kochanie

Przeżyłam w owym dniu tysiące dni

Nie wierzę ci, nie wierzę ci.

Może to i błąd, że odchodzę stąd,

Nikt nie ujdzie przeznaczenia

Może mi nie żal, gdy odejdę w dal,

Cóż zostanie, prócz wspomnienia?

Gdyby serce wznieść ponad sens i treść

Bylibyśmy jeszcze razem

Ale mózg szydercza drwi z głupiego serca

Serce cichnie pod rozkazem

Nie wierzę ci, że kochasz znowu

Nie wierzę już twym czułym słowom

Tak samo spoglądałeś przed miesiącem

Z tym samym ogniem w oczach pałającym!

Nie wierzę ci, że już zostaniesz

Zbyt dobrze wiem, czem jest kochanie

Przeżyłam w owym dniu tysiące dni

Nie wierzę ci, nie wierzę ci.^[1]