Jeśli wstaję i wychodzę

Jeśli idę to nie wracam

Zanim krzykniesz będę w drodze

Aż po kres

Kto mnie woła niech nie woła

Droga nie ma kształtu koła

Droga nie ma kształtu koła

Tak już jest

Kiedyś może i wracałam

Kiedyś może mniej kochałam

Teraz wolę iść przed siebie

Tylko iść

Chociaż los ma swoje plany

I zamyka jedne bramy

A otwiera inne

Albo nic

Jeśli wstaję i wychodzę

Jeśli idę to nie wracam

Ja goryczy już nie słodzę

Nie, już nie

Drzwi zamykam bezszelestnie

Za mną nogi przede mną przestrzeń

W dłoni ściskam cztery grosze

Tyle mam

Bo przeżyłam aż do spodu

Wszystko z ognia wszystko z lodu

Teraz wolę iść przed siebie

Tylko iść

W drodze bolą tylko nogi

Po tych burzach to ból błogi

W drodze wszystko będę mieć

Choć nic

Jeśli wstaję i wychodzę

Jeśli idę to nie wracam

Zanim krzykniesz będę w drodze

Aż po kres

Kto mnie woła niech nie woła

Droga nie ma kształtu koła

Droga nie ma kształtu koła

Tak już jest

Więcej znaczy wyjść na zawsze

Niż pozostać jak w pułapce

W takim miejscu co z pozoru

Nie jest złe

Takie miejsca są jak studnia

Z których wyjść jest coraz trudniej

Droga sama poprowadzi mnie

Droga sama poprowadzi mnie^[1]