Każda chwila, każdy dzień

Pełen tęsknot, pełen drżeń

Pieści i łudzi

Woła i budzi.

Czem to się skończy, czem?

Szept twych wyznań, żar twych ust

W moją krew niepokój wniósł

Duszę zabrałeś

Szczęście mi dałeś,

Pokochałam cię i wiem:

Nie żal tych łez

Nie żal mi marzeń i snów

Żal mi tych słów

Co już przebrzmiały

One nam dały poezję barwnych złud,

odwieczny szczęścia głód

Co dwa serca nam splótł!

Te srebrne łzy

Uśmiechem były tych dni

Żyję na nowo,

Cudne to słowo

Kocham!

Tul mnie do łona

i pieść w ramionach,

Nie żal mi łez, w których szczęście lśni!

Tyle lat, tyle mil

Tyle wspomnień ile chwil

Twoje pieszczoty

Przędzą tęsknoty

Snują się w sercu mem!

Zrozumiałem wszystko dziś

Każde słowo, każdą myśl

W szept, co poruszył

Głąb mojej duszy

Uwierzyłem ci i wiem:

Nie żal tych łez

Nie żal mi marzeń i snów

Żal mi tych słów

Co już przebrzmiały

One nam dały poezję barwnych złud,

odwieczny szczęścia głód

Co dwa serca nam splótł!

Te srebrne łzy

Uśmiechem były tych dni

Żyję na nowo,

Cudne to słowo

Kocham!

Tul mnie do łona

i pieść w ramionach,

Nie żal mi łez, w których szczęście lśni!^[1]