Najmilszy mój, wzięło mnie dzisiaj na smutki

Nie mogę spać, oto niespania są skutki

Kolejna pieśń rzewna i tęskna o Tobie

Znać sprawa seriosna, potwierdzi to człowiek

Co kochał jak ja, nie pięć ani dwa

Lecz raz, ale wszakże porządnie!

Ty smacznie śpisz, ja piszę przez nockę całą

Wzięło mnie, cóż, na nutę egzystencjalną

Patrzę na buzię najsłodszą na świecie

Na usta co pieszczą najczulej w powiecie

Tak słodko śpisz, a ja mam zgryz

Co ze mną będzie się działo?

Gdy umrzesz mi, kiedy cię weźmie kostucha... sucha

Niechciany gość, lecz przecież kiedyś zapuka!

I na myśl o tym calutka truchleję

I łzy z oczu kapią mój śpiący aniele

I budzę cię, i tak się drę:

Musisz mnie teraz wysłuchać!

Obiecaj mi - umrzesz najpóźniej jak można

Obiecaj, że nie będziesz mnie straszyć po nocach

A gdyby się stało, że jednak ja pierwsza

Dokonam żywota i kopnę w kalendarz

Obiecaj miły, że znajdziesz siły

By z czadem ciągnąć do końca!

Pozwalam ci znaleźć se babę jak trzeba

Choć dobrze wiem, tak jak ja, żadna Ci nie da!

Ale masz, chłopie, być taki radosny

Jak tamtego maja, jak w kolejne wiosny

Gdy zamiast snów, dał mi Cię Bóg

Przychylił, w człowieku nieba

Ale masz, chłopie, być taki radosny

Jak tamtego maja, jak w kolejne wiosny

Bo zamiast snów, dał mi Cię Bóg

Przychylił

w Tobie

Nieba^[1]