Niedownom posadził

zimnioki na polu,

|: trzeba ich obredlić,

zelzyć troche rolu. :|

Akurat dyscycek

poloł dzisioj z rana,

|: bedu lepi rosły,

Zosińko kochano. :|

Siadoj ze mno, Zosiu,

oplewis je z chwostu,

|: zeby ich nie głusył,

niech se lepi rosnu. :|

Jade, Janku, z tobo,

nie trzeba mie prosić,

|: jak kuń krzoka zegnie,

bede go podnosić. :|

Zimnioki opiele,

oset powyrywom,

|: proś mie zawse w pole,

wcale sie nie gniwom. :|

Przecie to jest dlo nos,

pracować potrzeba,

|: zeby nom nie brakło

nigdy w dumu chleba. :|^[1]