Toczymy kamień, co leci w dół

Ściągają do ziemi tony chmur

Nic nam nie będzie, nie, nie, nic nam nie będzie

Krzyczą nożyce, gdy bijesz w stół

Kot pod drabiną przebiega, stój!

Nic nam nie będzie, nic nam nie będzie

Blisko kres, zero szans

Jakbym nie postąpił, dusił pat

Gdzie mam iść, celu brak

Skąd ja znam, znam to

Traciłem pod nogami ziemię

Szukałem ratunku dla siebie

I wybacz, to ludzkie, że błądzę

Niech wyjdzie nam to na dobre

Bo nic nam nie może się stać

Możemy być nieśmiertelni

Z deszczu pod rynnę, poznałem to

Choć jeszcze nie stygnie, co poszło w proch

Nic nam nie będzie, nie, nie nic nam nie będzie

Gasną ulice opada kurz

Do kłębka po nitce, znajdziemy klucz

Nic nam nie będzie, nic nam nie będzie

Blisko kres, zero szans

Jakbym nie postąpił, dusił pat

Gdzie mam iść, celu brak

Skąd ja znam, znam to

Traciłem pod nogami ziemię

Szukałem ratunku dla siebie

I wybacz, to ludzkie, że błądzę

Niech wyjdzie nam to na dobre

Bo nic nam nie może się stać

Nie, nie, nie...

Traciłem pod nogami ziemię

Szukałem ratunku dla siebie

I wybacz, to ludzkie, że błądzę

Niech wyjdzie nam to na dobre

Bo nic nam nie może się stać

Możemy być nieśmiertelni^[1]