Nie pytaj mnie

Wiem tyle co i ty

Poganiam dzień i nie śni mi się nic

Już siebie znam

Znam z bliska słowo lęk

Wiem, że ja sam chcę dać oszukać się

Piekący ból rozwierca każdą myśl

Ja będę zdrów

Z pewnością, lecz nie dziś

Skurczony świat

Nie większy niż ta pięść

Na piersiach siadł

I oddech mi się rwie

Zamykam strach na niewidzialny klucz

I moja twarz jest niewidzialna już

Gdy wchodzę w tłum

Pułapka szczerzy kły

I z ust do ust nie frunie żaden krzyk

Śmiertelny mur skutecznie dzieli nas

Ja mam mój mózg

Ty też swój rozum masz

Nie pytaj mnie

Wiem tyle co i ty

Poganiam dzień i nie śni mi się nic

Zostańmy tak

Ja tutaj – a ty tam

Tak długo jak to nieme kino trwa

Nie proście nas by wam do tańca grać

Już czas, już czas

Myć zęby i iść spać^[2]