Dzień za dniem obok mnie,

Sam już nie wiem, czego chcę,

Sam nie wiem...

Kogoś gram, w miejscu trwam

I pretensje wiecznie mam

Do siebie.

Zbudowałem sobie własny świat,

Bezpieczny azyl, marzeń wart,

Który, gdy zawieje w oczy wiatr,

Przygarnąć umie pod swój dach.

Dzień za dniem tak jak sen,

Pusto w sercu, pusto w szkle,

A szkoda...

Ognia blask w oczach zgasł,

Przez palce przeciekł czas

Jak woda...

Dziś został mi już tylko tamten świat,

Pamiątka śmieszna z dawnych lat,

A jutro zniknie po nim ślad,

Rozsypie się jak domek z kart.

Dziś został mi już tylko tamten świat,

Pamiątka śmieszna z dawnych lat,

A jutro zniknie po nim ślad,

Rozsypie się jak domek z kart.

Skąd nastrój we mnie ten się wziął,

Skąd żal na nieprzychylny los?

To pewnie ta deszczowa noc

I wiatru smutny ton...

Dzień za dniem obok mnie...^[1]