Usłyszałam jakiś głos, wydawał się znajomy

W pokoju obok cienia brak, a fotel pusty stoi

Na piętrze wymieniają się nowymi doznaniami

Na dole miażdży warkot zły słów poprzesuwanych

I jak tu uwierzyć, że kiedyś napotkam

I jak tu uwierzyć, że kiedyś może

Opowiem tobie o historiach

O miłościach dawno zapomnianych

Zasypiam w obcych dziś ramionach

Tak nieistotna i obca, już od tygodnia

Czekałam w zeszły piątek tu, wystając ciągle w oknie

Zupełnie zapomniałam, że spóźniasz się niemodnie

Przez ten czas pod szóstką szał północy koty darli

A w mojej kuchni pełno jest nieznajomych zmartwień

I jak tu uwierzyć, że kiedyś napotkam

I jak tu uwierzyć, że kiedyś będzie dobrze

Czas wydłużył chyba się

Pod skórą czuję, że ci nie po drodze

Jakoś do mnie

Może stąd wyniosę się gdy ciebie brakło

Nic tu przecież po mnie

Kartkę wsadzę w drzwi

Opowiem tobie o historiach

O miłościach dawno zapomnianych

Zasypiam w obcych dziś ramionach

Tak nieistotna, niemądra już od tygodnia^[2]