Jestem już w drodze tyle lat,

Mam taki bardzo rzadki fach:

Odnawiam dusze.

Choć tęsknię tak jak wiejski pies,

Muszę z daleka kochać Cię,

Odnawiam dusze.

Czasem w ludziach, nagle tak,

Zajdzie zmiana.

I zrzucają

Swe przebrania!

Potem na przekór biegną w noc,

Jakby Azteków mieli moc.

Już nic nie muszą.

Płyną pejzaże wokół mnie.

Życie ucieka Bóg wie gdzie,

Odnawiam dusze.

I choćbym chciał normalnie żyć

By zmienić to, nie robię nic.

Odnawiam dusze.

Czasem w ludziach, nagle tak,

Zajdzie zmiana.

I zrzucają

Swe przebrania!

Potem na przekór biegną w noc,

Jakby Azteków mieli moc.

Już nic nie muszą.

Czasem w ludziach, nagle tak,

Zajdzie zmiana.

I zrzucają

Swe przebrania!

Chciałem to dawno rzucić w kąt

Lecz umiem robić tylko to…

Odnawiać dusze.^[1]