Oj, dusno jest dziś od rana,

chmury sie gromadzo,

osiadły se ponad lasem,

o uliwie radzo.

Oj, trza wom siano pograbić,

jo bede go zwoził,

zeby krówki miały co jeś,

jak mróz bedzie mroził.

Oj, ni moze go uorosić

ni pokropić wcale,

boby juz tak nie pochniało

za belkum w stodole.

Oj, jade jo po siano,

kuniki porzchajo(1),

wiedzo uny o tym dobrze,

ze tam siano majo.

Oj, powioł wiaterek góro

ji ziaby rechoco,

chmury sie juz naradziły,

ponad łunki leco.

Oj, słunecko spać juz posło

ji dysc pokrapuje,

siano-ześwa pozwozili,

niech se teroz leje.

Oj, robota ukońcuno,

chodźwa juz na spanie,

dobrze sie nom tam wypocnie

na świziutkim sianie.^[1]