Ojczyzno moja ty ziemio droga

Żegnamy ciebie w smutku i łzach

Gdy przekraczamy tą ziemię drogą

I opuszczamy swój własny kraj.

Kawałek chleba i szklankę wody

Za pożywienie podano nam

A żeby tylko nie zginąć z głodu

Jako zbrodniarzy wieziono nas.

I za to tylko żeśmy Polacy

Znosić musimy cierpienia brud

Na pustych stepach gdzie wielkie lasy

Trza cierpieć wielką nędzę i głód.

I na tułaczce są staruszkowie

Zgrzybiałe kości na deskach gną

Modły gorące do Boga wznoszą

Wolności pragną przed śmiercią swą.

Niewinne dzieci cierpią okrutnie

Wołają, matko chleba nam daj

Za tę niedolę niewinnych dzieci

Ach Boże przemień ten ciemny kraj.

O Boże, który jesteś na niebie

Usłysz Polskiego narodu jęk

O wolność tylko błagamy ciebie

Wyzwól nas wyzwól z sybirskich męk.^[1]