Nie ściel łóżka

Za chwilę znów pójdziesz spać

Noc coraz dłuższa

Już nie opłaca się wstać

Nie ściel łóżka

To samo wczoraj i dziś

Czasu strużka

Po której płynie ta myśl:

Nie ściel łóżka

Za chwile znów pójdziesz spać...

Wszystko już było

Gubi się w miałkiej dali

Spraw zawiłość

I wraca znów po spirali

Znowu ginie

To, co nam wykukałaś kukułko

W dali sinej

I tak w kółko.

I każda miłość

Równo cieszy i boli

Coś się śniło

Znowu pusty mój stolik

Starzy – mali

Jeszcze walczy nasz dzielny okręcik

Przeciw fali

Świat się kręci

Nie ściel łóżka

Za chwilę znów pójdziesz spać

Noc coraz dłuższa

Już nie opłaca się wstać

Nie ściel łóżka

To samo wczoraj i dziś

Czasu strużka

Po której płynie ta myśl:

Nie ściel łóżka

Za chwile znów pójdziesz spać...

W koło, jak w adapterze

Wiemy teraz

Że czas jeńców nie bierze

A te gruzy

To twych marzeń strzelistych katedra

Liczysz guzy

Coś odegrasz.

W dni ulewie

Posiwiała ci grzywa

Nawet nie wiesz

Czy masz „być”, czy masz „bywać”

Prawda siłą

Pytań nagłych, zatrzyma cię w pędzie

Wszystko było

To co będzie?!

Nie ściel łóżka

Za chwilę znów pójdziesz spać

Noc coraz dłuższa

Już nie opłaca się wstać

Nie ściel łóżka

To samo wczoraj i dziś

Czasu strużka

Po której płynie ta myśl:

Nie ściel łóżka

Za chwile znów pójdziesz spać...^[1]