Dzień, letni dzień

Rozpina żagle chmur,

A słońca łza

Powoli spada w dół –

– Wolno spada w dół.

Nie mówisz nic,

Wsłuchany w morze śpiew

I patrzysz w dal

Na białe skrzydła mew –

– Niespokojnych mew.

Okruchy wspomnień porwie wiatr,

Zgubi gdzieś swój ślad

I tuż obok nas,

Jak cień przemknie czas

A z nim letni sen.

Okruchy wspomnień porwie wiatr,

Zgubi gdzieś swój ślad

I tuż, obok nas,

Jak cień przemknie czas

A z nim letni sen...

Spójrz – już nasz dzień

Wypalił się do dna,

Znad białych wydm

Spóźniona płynie mgła –

– Zapomnienia mgła.

Lecz zanim noc

Pożegna nas bez słów,

Choć powiedz mi,

Że kiedyś wrócisz tu –

– Kiedyś wrócisz tu.

Okruchy wspomnień porwie wiatr,

Zgubi gdzieś swój ślad

I tuż obok nas,

Jak cień przemknie czas

A z nim letni sen.

Okruchy wspomnień porwie wiatr,

Zgubi gdzieś swój ślad

I tuż, obok nas,

Jak cień przemknie czas

A z nim letni sen...^[1]